Een prachtig citaat uit een prachtig boek*: 
Vertrouwen hebben in plezier betekent dat je, je verzet tegen normen en overtuigingen die zo diep verankerd zijn dat ze zelfs zijn verweven met onze taal. Eerder gaf ik al aan dat we ‘moeilijk’ assocïëren met ‘goed’ en ‘gemakkelijk’ met slecht. De logica van verbondenheid vertelt ons waaraan we toch het meest behoefte hebben: intimiteit, verbinding, geven en dienstbaar zijn aan iets wat groter is dan wij. Dan is het bevredigen van die behoeften dus ook onze voornaamste bron van plezier. (…)  Ik wil benadrukken dat plezier en echte vreugde niet twee verschillende dingen zijn. Het een staat het ander niet in de weg en ligt veeleer in het verlengde ervan. 

Het stuk raakte mij, omdat ik zelf ook ‘moeilijk’ associeer met ‘goed’. Vooral in mijn werk. Als het moeite kost, dan ben ik goed bezig. Als iets makkelijk gaat, dan heb ik blijkbaar niet hard genoeg gewerkt of de lat niet hoog genoeg gelegd. 

Een voorbeeld: ik durfde na mijn studie niet te delen dat ik Cum Laude was geslaagd, want ik had er naar mijn idee niet hard voor gewerkt. Conclusie in mijn hoofd: het kostte weinig moeite, dus niet waardig om te delen. Achteraf bezien snap ik hoe volstrekt idioot ik mij tegenover mezelf opstelde. Ach, ik heb wel duizend voorbeelden waarin ik successen afdeed als onbelangrijk. 

Relatie met burn-out en jobhoppen
Deze maatschappelijke overtuiging is voor veel mensen denk ik de oorzaak van een burn-out: we zoeken net zo lang tot we een plek vinden waar we hard moeten werken. Waar we moeten afzien. Waar discipline en wilskracht onze belangrijkste vrienden zijn. Zodat we tegen onze omgeving kunnen zeggen: kijk eens hoe erg ik mijzelf kan inhouden omwille van succes. Kijk eens wat ik neer zet.

Zeker de generatie Millenials en generatie Z hebben de neiging om, zodra de groei of de uitdaging verdwijnt, op zoek te gaan naar een nieuwe werkomgeving. Want wat als je dus niet hard genoeg streeft naar meer? Wat zegt het over jou als jij blijft hangen op een plek die leuk en comfortabel is? Dit zou mogelijk een verklaring kunnen zijn voor het jobhoppen, wat door oudere generaties soms met verbazing wordt beschouwd.

Mijn wens voor jou
Ik gun je dat je, net als ik in mijn zoektocht, de ruimte vindt om deze basis overtuiging onder de loep te nemen. Te beseffen dat het leven ook geleefd mag worden vanuit plezier en vreugde. Dat het dagelijks leven geen zware kost hoeft te zijn, maar dat je je dagen mag inrichten vanuit dat wat voor jou belangrijk is. En daarvoor is een waardengericht leven naar mijn idee een heel mooi kompas. 

Met The SatisFactory Project is dat precies wat ik wil laten zien: je kunt prima voldoening halen uit je werk. Juist het vinden van wat voor jou van waarde is, kan je een totale perspectiefwijziging opleveren. En dan wordt werk weer leuk, een energiegever. Zodat je ook thuis kunt komen met veel energie en die weer kunt steken in jouw omgeving. Hoe fijn als je op zo’n manier een inspirator kunt zijn voor je familie, kinderen of vrienden.


*
Het citaat komt uit het boek van Charles Eisenstein – Een betere wereld waarvan we in ons hart weten dat die mogelijk is. 

Dit stuk is geschreven door Iris Bergwerff-van der Giessen, psycholoog Arbeid & Gezondheid.

Geef een reactie